Spis treściSekcje: 8
Ten poradnik został pierwotnie opublikowany w języku niemieckim na handgetestet.de.
Koń łatwo waży 600 kilogramów lub więcej i jest zwierzęciem uciekającym. Gdy przestraszy się na pastwisku, przy drodze albo przy załadunku, może się wyrwać i po drodze trafić na samochody, ogrodzenia i ludzi. Za skutki odpowiada właściciel, nawet jeśli nie ponosi żadnej winy. Obowiązku ubezpieczenia w Niemczech mimo to nie ma. Ta sprzeczność jest sednem tematu.
Nie polecamy żadnego ubezpieczyciela ani taryfy. Poradnik wyjaśnia odpowiedzialność, typowe luki i pytania, które warto zadać przy każdej ofercie. To, co ostatecznie obowiązuje, wynika z warunków Twojej umowy.
Czy muszę ubezpieczyć konia?
Nie. OC właściciela konia według niemieckiej organizacji konsumenckiej Verbraucherzentrale nie jest obowiązkowe w żadnym niemieckim kraju związkowym; niemiecki związek ubezpieczycieli GDV mówi to samo. W przypadku psów jest inaczej. Tam według GDV co najmniej w sześciu krajach związkowych obowiązuje ogólny obowiązek ubezpieczenia, w innych dotyczy on tylko określonych psów. Dla koni żaden kraj związkowy nie wprowadził porównywalnej zasady, choć koń waży wielokrotnie więcej niż pies. Więcej o tym w poradniku OC właściciela psa (po angielsku).
Dobrowolne nie znaczy jednak nieważne. Obie instytucje pilnie zalecają właścicielom koni osobne ubezpieczenie OC posiadacza zwierzęcia. Verbraucherzentrale nazywa je w przypadku psów i koni absolutną koniecznością.
Dlaczego właściciel odpowiada bez winy?
Bo tak stanowi prawo. Według § 833 niemieckiego kodeksu cywilnego (BGB) ten, kto utrzymuje zwierzę, musi naprawić szkodę, gdy zwierzę zrani człowieka lub uszkodzi rzecz. Przepis nie wymaga winy. Wyjątek istnieje tylko dla zwierząt domowych, które służą zawodowi, działalności zarobkowej lub utrzymaniu właściciela. Wtedy właściciel może się uwolnić od odpowiedzialności, jeśli przy nadzorze zachował należytą staranność. Koń rekreacyjny co do zasady nie podlega temu wyjątkowi. Gdzie w konkretnym przypadku przebiega granica, na przykład przy hodowli, to kwestia prawna, której tutaj nie rozstrzygamy.
Obok tego stoi § 834 BGB. Kto na podstawie umowy przejmuje nadzór nad cudzym zwierzęciem, również odpowiada, ale może się uwolnić od odpowiedzialności, jeśli zachował staranność. Dotyczy to na przykład współdzierżawy albo stajni pensjonatowych.
A prywatne OC? Tutaj nie pomoże. Psy i konie według Verbraucherzentrale nie są w nim objęte ochroną. Według GDV prywatne OC płaci z reguły tylko przy mniejszych zwierzętach, takich jak koty, świnki morskie, ptaki czy chomiki. Co poza tym obejmuje, opisuje poradnik Prywatne OC (po angielsku).
Jak to się ze sobą łączy, pokazuje przykład. Koń w nocy przebija się przez ogrodzenie pastwiska i wybiega na drogę krajową, samochód robi unik i ląduje w rowie, kierowca zostaje ranny. Według § 833 BGB właściciel odpowiada za uszkodzony samochód i za obrażenia, niezależnie od tego, czy ogrodzenie było w porządku. Przy OC właściciela konia ubezpieczyciel sprawdza roszczenia, odpiera nieuzasadnione i wypłaca uzasadnione do wysokości uzgodnionej sumy. Bez ubezpieczenia właściciel zostaje z tym sam. Sam ranny koń nie jest zresztą szkodą z OC – do tego potrzebne byłoby ubezpieczenie zdrowotne konia lub ubezpieczenie kosztów operacji. A jeśli stajnia pensjonatowa umownie przejęła nadzór, dochodzi dodatkowo jej odpowiedzialność według § 834 BGB, z możliwością uwolnienia się od niej przez staranny nadzór.
Jaka powinna być suma gwarancyjna?
Co najmniej pięć milionów euro ryczałtowo – zgodnie radzą GDV i Verbraucherzentrale. GDV dodaje, że wyższa suma nie musi być dużo droższa niż niska. Kto jeździ przy drodze albo linii kolejowej, szybko rozumie dlaczego. Wypadek ze szkodą osobową może pociągnąć za sobą koszty leczenia, utracone zarobki i dożywotnie renty.
Verbraucherzentrale opisuje sytuację jasno: jeśli koń zrani osobę trzecią albo wyrządzi szkody rzeczowe, właściciel odpowiada bez ograniczenia wysokości. Suma ubezpieczenia jest natomiast zawsze ograniczona. Resztę płacisz z własnego majątku. Oszczędzanie na sumie niewiele więc daje. W składce różnicę ledwo widać, w razie szkody – bardzo.
Kto jest ubezpieczony, gdy jeździ ktoś inny?
Tu taryfy się rozchodzą. GDV opisuje typowy krąg osób: oprócz właściciela chronione są osoby odpowiedzialne za konia, na przykład członek rodziny podczas przejażdżki. Do tego dochodzą osoby doglądające konia i obcy jeźdźcy. Ubezpieczyciele rozumieją przez to znajomych lub przyjaciół, którzy nieodpłatnie doglądają konia lub na nim jeżdżą. Słowo „nieodpłatnie” jest ważne.
Wielu właścicieli oddaje bowiem konia we współdzierżawę za pieniądze. Wtedy klauzula o obcych jeźdźcach może nie wystarczyć. Verbraucherzentrale radzi wyraźnie objąć ubezpieczeniem współdzierżawę. Jeśli koń pod współdzierżawcą zrani przechodnia, odpowiedzialność spoczywa na właścicielu.
Najbardziej drażliwy przypadek opisuje niemiecka fundacja testująca Stiftung Warentest (maj 2021). Współdzierżawczyni czesała klacz, koń kopnął, kobieta doznała zerwania więzadła krzyżowego i pobocznego przyśrodkowego i zażądała zadośćuczynienia oraz odszkodowania. Właścicielka uważała, że umowa współdzierżawy wyłącza odpowiedzialność. Niemiecki Sąd Krajowy Monachium I (Landgericht München I) uznał inaczej (sygn. 20 O 2974/19): taka umowa nie wyłącza automatycznie odpowiedzialności właściciela. Testerzy wyciągają z tego wniosek, który wielu nie docenia. Współdzierżawca nie jest dla ubezpieczenia osobą trzecią. Jeśli sam zostanie ranny, ubezpieczyciel nie wkracza automatycznie. Radzą wyraźnie to uwzględnić, łącznie z możliwymi roszczeniami zwrotnymi kasy chorych.
| Sytuacja | Kto odpowiada | Co powinno być w umowie |
|---|---|---|
| Koń się wyrywa | Właściciel, także bez winy (§ 833 BGB) | Suma gwarancyjna co najmniej pięć milionów euro |
| Przyjaciółka jeździ nieodpłatnie w teren | Właściciel, ewentualnie obok niego jeźdźczyni | Obcy jeźdźcy i osoby doglądające konia objęte ochroną |
| Współdzierżawa za pieniądze | Właściciel wobec osób trzecich | Współdzierżawa wyraźnie wymieniona |
| Koń rani współdzierżawcę | Właściciel, umowa nie wyłącza tego automatycznie | Szkody osobowe współdzierżawcy objęte ochroną |
| Ogier kryje cudzą klacz | Właściciel | Szkody przy kryciu objęte ochroną |
| Koń tratuje cudzą łąkę | Właściciel | Szkody polowe objęte ochroną |
| Rodzi się źrebię | Właściciel | Źrebię w pierwszych miesiącach objęte ochroną |
Za co OC właściciela konia nie płaci?
Za Twoje własne obrażenia. Jeśli koń Cię zrzuci, według GDV nie jest to przypadek dla OC, które pokrywa tylko szkody innych. Na własne ryzyko jest prywatne ubezpieczenie NNW, które wyjaśniamy w poradniku Ubezpieczenie NNW (po angielsku).
Nieubezpieczone są też grzywny i kary oraz szkody wyrządzone umyślnie. I wykorzystanie zarobkowe: kto używa konia jako konia szkółkowego lub terapeutycznego, potrzebuje według GDV specjalnej taryfy. W OC właściciela konia dla osób prywatnych jest to wyłączone.
Punkt, który Verbraucherzentrale wyraźnie wymienia: ochrona także wtedy, gdy naruszyłeś obowiązki właściciela. Chodzi o przypadki, w których na przykład ogrodzenie nie było zabezpieczone tak, jak powinno. Bez tej klauzuli ubezpieczyciel może w razie szkody dokonać potrąceń. Kto chce mieć stajnię na oku także w nocy, znajdzie odpowiednią technikę w poradniku Kamera do stajni.
A choroba i operacja?
To inne ubezpieczenie. OC płaci tylko za to, co koń wyrządzi innym. Na koszty weterynarza GDV wymienia ubezpieczenie zdrowotne konia i tańsze ubezpieczenie kosztów operacji, na wartość zwierzęcia – ubezpieczenie na życie konia. Czy czegoś takiego potrzebujesz, zależy od wartości konia i Twoich oszczędności. Przy OC to rozważanie nie ma zastosowania. Tam chodzi o sumy, których nikt nie zapłaci z oszczędności.
Jak porównywać oferty?
Z listą w ręku, a nie tylko po cenie. Przyłóż każdą ofertę do tych punktów: suma gwarancyjna, obcy jeźdźcy i osoby doglądające konia, współdzierżawa łącznie z obrażeniami współdzierżawcy i roszczeniami zwrotnymi kasy chorych, szkody przy kryciu w przypadku ogierów, źrebięta w przypadku klaczy, szkody polowe, ochrona przy naruszeniu obowiązków właściciela. Verbraucherzentrale zwraca uwagę, że zakres, cena i wyłączenia różnią się w zależności od ubezpieczyciela. Lektura warunków pozostaje obowiązkowa.
Przegląd rynku daje kalkulator porównawczy, taki jak ten naszego partnera Tarifcheck (niemiecka porównywarka). Nie zastępuje on doradztwa i nie musi pokazywać wszystkich oferentów. Tarifcheck według własnych informacji nie jest ani brokerem, ani pośrednikiem, a umowę zawiera się przez zewnętrznych partnerów. Jeśli przez nasz link dojdzie do zawarcia umowy, możemy otrzymać wynagrodzenie.
Zwróć też uwagę na okres obowiązywania. Jak długo jesteś związany umową, zależy od umowy. Ogólnego terminu wypowiedzenia dla OC właściciela konia nie ma. Wynika on z polisy.
Kto oprócz konia posiada wynajmowany dom lub niezabudowaną działkę, znajdzie w poradniku o OC właściciela domu i gruntu informację, kiedy prywatne OC przestaje wystarczać.
Najczęściej zadawane pytania
Czy OC właściciela konia jest obowiązkowe?
Nie, według Verbraucherzentrale w żadnym niemieckim kraju związkowym. Ponieważ właściciel według § 833 BGB odpowiada także bez winy, a prywatne OC nie obejmuje koni, Verbraucherzentrale i GDV mimo to pilnie je zalecają.
Jakiej sumy gwarancyjnej potrzebuje OC właściciela konia?
GDV i Verbraucherzentrale zalecają co najmniej pięć milionów euro ryczałtowo. Wyższa suma według GDV nie musi być dużo droższa.
Czy obcy jeźdźcy są ubezpieczeni w OC właściciela konia?
Zwykle tak, jeśli jeżdżą na koniu lub go doglądają nieodpłatnie, na przykład przyjaciele albo znajomi. Odpłatna współdzierżawa powinna być wyraźnie wymieniona w umowie.
Czy ubezpieczenie zapłaci, gdy koń zrani współdzierżawcę?
Nie automatycznie. Według niemieckiej fundacji testującej Stiftung Warentest współdzierżawca nie jest dla ubezpieczenia osobą trzecią. Niemiecki Sąd Krajowy Monachium I orzekł, że umowa współdzierżawy nie wyłącza automatycznie odpowiedzialności właściciela (sygn. 20 O 2974/19). Dlatego szkody osobowe współdzierżawcy trzeba wyraźnie objąć ochroną.
Czy OC właściciela konia zapłaci, gdy sam spadnę z konia?
Nie. OC pokrywa tylko szkody innych osób. Na własne obrażenia przeznaczone jest prywatne ubezpieczenie NNW.
Co powinno zawierać dobre OC właściciela konia?
Według Verbraucherzentrale ochronę przy naruszeniu obowiązków właściciela, osoby doglądające konia, szkody polowe i szkody przy kryciu. GDV wymienia dodatkowo obcych jeźdźców i źrebięta w pierwszych miesiącach. Wykorzystanie zarobkowe, np. konie szkółkowe, wymaga osobnej taryfy.
Źródła
- § 833 BGB: odpowiedzialność posiadacza zwierzęcia
- § 834 BGB: odpowiedzialność osoby nadzorującej zwierzę
- Verbraucherzentrale: ubezpieczenie OC dla zwierząt domowych
- GDV: co obejmuje ubezpieczenie OC właściciela konia?
- Stiftung Warentest: jak prawidłowo ubezpieczyć współdzierżawę (26.05.2021)
- Tarifcheck: OC właściciela konia
Gdzie kupić
- Porównaj w Tarifcheck: Pferd reißt sich losZobacz w TarifcheckDostępne w Niemczech: Tarifcheck
- Porównaj w Tarifcheck: Freundin reitet unentgeltlich ausZobacz w TarifcheckDostępne w Niemczech: Tarifcheck
- Porównaj w Tarifcheck: Reitbeteiligung gegen GeldZobacz w TarifcheckDostępne w Niemczech: Tarifcheck
- Porównaj w Tarifcheck: Pferd verletzt die ReitbeteiligungZobacz w TarifcheckDostępne w Niemczech: Tarifcheck
- Porównaj w Tarifcheck: Hengst deckt fremde StuteZobacz w TarifcheckDostępne w Niemczech: Tarifcheck
- Porównaj w Tarifcheck: Pferd zertrampelt eine fremde WieseZobacz w TarifcheckDostępne w Niemczech: Tarifcheck
- Porównaj w Tarifcheck: Fohlen kommt zur WeltZobacz w TarifcheckDostępne w Niemczech: Tarifcheck
Jeszcze się nie zdecydowałeś?
Porównuj dalej w spokoju – wszystkie artykuły w tej kategorii co miesiąc sprawdzamy pod kątem nowych i wycofanych modeli.








